Ορεινές - Εναλλακτικές Διαδρομές Δήμου Αλεξανδρούπολης
Η ιστοσελίδα είναι υπό κατασκευή και ενημερώνεται συνέχεια με πληροφορίες και περιεχόμενο.

Αξιοθέατα

Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης

Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης

Ιερά Μονή Παναγίας Κοσμοσώτειρας

Ιερά Μονή Παναγίας Κοσμοσώτειρας

Δέλτα Έβρου

Δέλτα Έβρου

Μουσείο Σαρακατσάνικης Παράδοσης

Μουσείο Σαρακατσάνικης Παράδοσης

Ιαματικές Πηγές Aλεξανδρούπολης

Ιαματικές Πηγές Aλεξανδρούπολης

Μεσαιωνικές οχυρώσεις Άβαντα

Μεσαιωνικές οχυρώσεις Άβαντα

  • Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης
  • Ιερά Μονή Παναγίας Κοσμοσώτειρας
  • Δέλτα Έβρου
  • Μουσείο Σαρακατσάνικης Παράδοσης
  • Ιαματικές Πηγές Aλεξανδρούπολης
  • Μεσαιωνικές οχυρώσεις Άβαντα
  • Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης

    Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης είναι το σήμα κατατεθέν, το ναυτικό σύμβολο της πόλης, που όταν πρωτοκατοικήθηκε, στα μέσα του 19ου αιώνα ήταν ακριβώς αυτό: μια ναυτική πολιτεία με ένα ολοκαίνουριο λιμάνι, πάνω στην πορεία των πλοίων που έμπαιναν στο Βόσπορο από τη Μεσόγειο. Η κατασκευή ενός φάρου κρίθηκε απαραίτητη και ξεκίνησε γύρω στα 1850, από την Γαλλική Εταιρεία Φάρων και Φανών της Μεσογείου.

    Ο φάρος της Αλεξανδρούπολης εγκαινιάστηκε την 1η Ιουνίου 1880 και από τότε λειτουργεί χωρίς διακοπή. Έχει ύψος 18 μέτρα και για να φτάσει κανείς στον θάλαμο του φανού, στην κορυφή του, χρειάζεται να ανέβει τα 98 σκαλοπάτια με τα έξι πλατύσκαλα, όσα και τα παράθυρα που έχει για να φωτίζεται το εσωτερικό του. Βρίσκεται δυτικά του λιμανιού και χτίστηκε πάνω σε κυλινδρικό βάθρο – το συνολικό του ύψος από την επιφάνεια της θάλασσας είναι 27 μέτρα, κάτι που δίνει στην φωτεινή του δέσμη του Φάρου της Αλεξανδρούπολης την δυνατότητα να είναι ορατή από απόσταση 24 ναυτικών μιλίων (περίπου 44 χιλιόμετρα). Αρχικά λειτουργούσε με ασετιλίνη και στην συνέχεια με πετρέλαιο πυρακτώσεως.

    Το 1974 ο φάρος της Αλεξανδρούπολης συνδέθηκε και λειτουργεί με ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ το 2002 εφοδιάστηκε με ηλεκτρολογικό εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας. Γύρω από τον φανό, στην κορυφή του φάρου της Αλεξανδρούπολης, περιστρέφεται ένας κοίλος καθρέφτης που στέλνει το φως στα τοποθετημένα γύρω του πρίσματα – μια διαδικασία που γινόταν με βάση τα αντίβαρα και τις τροχαλίες που φρόντιζε ο φαροφύλακας για πολλά χρόνια. Το στίγμα του φάρου είναι 40ο 50΄ 07΄΄ βόρειο, 25ο 52΄ 05΄΄ ανατολικό, ενώ λειτουργεί με τρεις λευκές αναλαμπές κάθε 15 δευτερόλεπτα.

  • Ιερά Μονή Παναγίας Κοσμοσώτειρας

    Στενά συνδεδεμένος με την ίδρυση και εξέλιξη της βυζαντινής Βήρας, δηλαδή των Φερών, είναι ο Ναός της Παναγίας Κοσμοσώτειρας, που αποτελεί το λαμπρότερο εκκλησιαστικό μνημείο του Νομού Έβρου και το προσκυνηματικό κέντρο των απανταχού Θρακιωτών. Κτίστηκε το 1152 ως τμήμα μονής από τον Ισαάκιο Κομνηνό, τριτότοκο γιο του αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού, ο οποίος και τάφηκε μέσα στο ναό. Ο ναός απηχεί την κουλτούρα της Βασιλεύουσας και ο εικονογραφικός του διάκοσμος αποτελεί δείγμα της υψηλής τέχνης του 12ουαι. της Σχολής της Κωνσταντινούπολης.

    Η Κοσμοσώτειρα λειτουργούσε ως μοναστηριακό συγκρότημα περίπου μέχρι τα μέσα του 14ου αι. Κατά την Οθωμανική περίοδο γκρεμίστηκαν τα τείχη και τα περισσότερα κτίσματα της Μονής και το Καθολικό της μετατράπηκε σε οθωμανικό τέμενος. Τότε μάλιστα καλύφθηκαν και οι αγιογραφίες με παχύ στρώμα ασβεστοκονιάματος. Λειτούργησε ως τζαμί μέχρι και την απελευθέρωση της Θράκης και την ενσωμάτωσή της στην ελληνική επικράτεια το 1920. Δέκα χρόνια αργότερα ξεκίνησαν οι πρώτες εργασίες συντήρησης του Ναού. Κατά τις επόμενες δεκαετίες και ως τις μέρες μας, πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες επεμβάσεις συντήρησης και αναστήλωσης.

  • Δέλτα Έβρου

    Το Δέλτα του ποταμού Έβρου, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους υγροβιότοπους όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Συνολική έκταση 95.000 στρεμμάτων (80.000 χερσαία και 15.000 στρ. υδάτινη επιφάνεια) έχει ενταχθεί στον κατάλογο των προστατευόμενων περιοχών της Διεθνούς Σύμβασης Ραμσάρ (1971) λόγω των σημαντικών ειδών που φιλοξενεί. Επίσης, μέρος του Δέλτα χαρακτηρίζεται ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας και προτείνεται ως Τόπος Κοινοτικού Ενδιαφέροντος στο Δίκτυο Natura 2000.

    Ιδιαίτερα σημαντική τόσο σε είδη όσο και σε αριθμούς είναι και η παρουσία των αμφίβιων, των ερπετών, των θηλαστικών και των ψαριών. Συνολικά έχουν καταγραφεί 28 είδη αμφίβιων και ερπετών, περισσότερα από 40 είδη θηλαστικών καθώς και 46 είδη ψαριών.

    Στο Δέλτα Έβρου έχουν καταγραφεί 317 διαφορετικά είδη πουλιών, ένας αριθμός που συνεχώς μεγαλώνει καθώς τόσο η ένταση της επιστημονικής παρακολούθησης του υγροβιοτόπου, όσο και ο αριθμός των ορνιθοπαρατηρητών από όλο τον κόσμο που επισκέπτονται την περιοχή, αυξάνονται αντίστοιχα.

    Το Δέλτα του Έβρου είναι μια από τις σημαντικότερες περιοχές στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για τη διατήρηση αρκετών ειδών, κάποια από τα οποία είναι χαρακτηρισμένα ως σπάνια ή απειλούμενα.

  • Μουσείο Σαρακατσάνικης Παράδοσης

    Ο Σύλλογος Σαρακατσαναίων Ν. Έβρου, μετά από πολύχρονες προσπάθειες συγκέντρωσης αυθεντικού υλικού σχετικού με τη Σαρακατσάνικη παράδοση, κατόρθωσε να έχει μια αξιόλογη συλλογή, που από τον Ιούνιο του 2005 στεγάστηκε στο Μουσείο Σαρακατσαναίων Ν.Έβρου. Το Μουσείο βρίσκεται στην Αισύμη, σε οικόπεδο που παραχώρησε ο Δήμος στο Σύλλογο. Η αρχική μορφή του μουσείου έχει πλέον αλλάξει, καθώς ο χώρος επεκτάθηκε και αναδιαμορφώθηκε. Το μουσείο με τη σημερινή μορφή του εγκαινιάστηκε το 2009.

    Πρόκειται για έναν χώρο που στεγάζει όλη την ιστορία και την παράδοση των Σαρακατσάνων και όπου ο επισκέπτης μπορεί να αποκτήσει μια ολοκληρωμένη εικόνα των φάσεων κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης αυτού του ελληνικού νομαδικού φύλου. Στο ισόγειο εκτίθενται αντικείμενα επαγγελματικής και οικιακής χρήσης, υφαντά, ενδυμασίες, πολύτιμα έγγραφα και πολλά άλλα ενδιαφέροντα αντικείμενα. Στο δεύτερο όροφο υπάρχει αργαλειός και σαρακατσάνικη σκηνή. Υπάρχει επίσης έκθεση με παλιές φωτογραφίες. Στον ίδιο όροφο υπάρχει χώρος εξοπλισμένος με σύγχρονα μέσα προβολής και ήχου, για την ενημέρωση των επισκεπτών. Η επίσκεψη στο μουσείο μπορεί να συνδυαστεί με επίσκεψη στο θερινό «Παραδοσιακό Σαρακατσάνικο Οικισμό», που ο Σύλλογος δημιούργησε στην Λεπτοκαρυά Αισύμης.

  • Ιαματικές Πηγές Aλεξανδρούπολης

    Οι παλαιότερες και οι σύγχρονες ιαματικές εγκαταστάσεις γειτνιάζουν άμεσα με τον ομώνυμο αρχαιολογικό χώρο. Οι Ιαματικές Πηγές Aλεξανδρούπολης, βρίσκονται 14 χιλιόμετρα ανατολικά της Αλεξανδρούπολης και επί της Εθνικής οδού που συνδέει την Αλεξανδρούπολη με τις Φέρρες.

    Σήμερα είναι επίσημα αναγνωρισμένες από το Ελληνικό Κράτος για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες και θεωρούνται από τις σημαντικότερες του ελλαδικού χώρου. Χαρακτηρίζονται ως υδρο – θειο – χλωριο – νατριούχες με θερμοκρασία 52 °C. Τα νερά των πηγών είναι κατάλληλα για λουτροθεραπεία και ποσιθεραπεία. Συστήνονται για τη θεραπεία πολλών νόσων, όπως ρευματισμών, γυναικολογικών παθήσεων, παθήσεων περιφερειακών νεύρων, νοσημάτων νεφρού, χολής, υπατικών δυσλειτουργιών, πεπτικών διαταραχών. Ακόμα και όταν η θεραπεία έχει ολοκληρωθεί, τα ευεργετικά αποτελέσματα των νερών της Τραϊανούπολης εξακολουθούν να ισχύουν και να αποδεικνύουν πόσο πολύτιμη και αποτελεσματική μπορεί να είναι η χρήση των πηγών αυτών.

    Οι Ιαματικές Πηγές βρίσκονται 14 χλμ ανατολικά της Αλεξανδρούπολης και επί της Εθνικής οδού που συνδέει την Αλεξανδρούπολη με τις Φέρες. Σ' αυτές μπορεί κάποιος να κάνει λουτροθεραπεία ή ποσιθεραπεία . Πληροφορίες στην ιστοσελίδαwww.tieda.gr

  • Μεσαιωνικές οχυρώσεις Άβαντα

    Σε μικρή απόσταση από την Αλεξανδρούπολη, περίπου 8χλμ. βόρεια, στο δρόμο προς το χωριό Άβαντας, αντικρίζει κανείς πάνω στο λόφο τα ερείπια των μεσαιωνικών οχυρώσεων του Άβαντα και του Ποτάμου. Σώζονται πύργοι και τμήματα των τειχών που χρονολογούνται στο β' μισό του 13ουαι. ή στο α' μισό του 14ου. Κατά μία εκδοχή τα οχυρωματικά αυτά έργα κατασκευάστηκαν από τους Γενουάτες Gattilusi, που είχαν καταλάβει την περιοχή μετά την 4η Σταυροφορία. Νεότερες απόψεις ταυτίζουν το φρούριο με τη βυζαντινή Περιστεριά. Τα φρούρια αυτά είχαν σημαντική πολιτικοστρατιωτική σημασία, καθώς έλεγχαν τον κάμπο και τα περάσματα προς την πεδιάδα της Κομοτηνής και προς το εσωτερικό του ορεινού όγκου της Ροδόπης. Ο λόφος του φρουρίου παρουσιάζει κατοίκηση και στα προϊστορικά και αρχαϊκά χρόνια.

    Η περιοχή είναι αρκετά δύσβατη, ιδίως στο κάστρο του Άβαντα και από κάποιο σημείο και μετά η ανάβαση γίνεται μόνο με τα πόδια. Οι πύργοι όμως είναι ορατοί και από το δρόμο, και μπορούν να δώσουν ένα ερέθισμα για τη συζήτηση σχετικά με την ιστορία της περιοχής στους βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς χρόνους.

  • Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης
  • Ιερά Μονή Παναγίας Κοσμοσώτειρας
  • Δέλτα Έβρου
  • Μουσείο Σαρακατσάνικης Παράδοσης
  • Ιαματικές Πηγές Aλεξανδρούπολης
  • Μεσαιωνικές οχυρώσεις Άβαντα

ΕκτύπωσηΗλεκτρονικό ταχυδρομείο

ΧΑΡΤΗΣ ΟΡΕΙΝΩΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ

mapΛήψη Χάρτη

 

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΕΝΤΥΠΟ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ

brochure iconΛήψη Εντύπου