Ορεινές - Εναλλακτικές Διαδρομές Δήμου Αλεξανδρούπολης
Η ιστοσελίδα είναι υπό κατασκευή και ενημερώνεται συνέχεια με πληροφορίες και περιεχόμενο.

Λουτρά

loutra

Ανάμεσα σε αυτοφυείς δασωμένους λόφους βρίσκεται ο πεδινός οικισμός του Λουτρού, στο χώρο της αρχαίας Τραϊανούπολης.

 

  • To χωριό

    Ανάμεσα σε αυτοφυείς δασωμένους λόφους βρίσκεται ο πεδινός οικισμός του Λουτρού, στο χώρο της αρχαίας Τραϊανούπολης. Το χωριό είναι χτισμένο στις δύο όχθες ενός χειμάρρου, που διατρέχει όλο το χωριό και καταλήγει στη θάλασσα. Το γραφικό τοπίο συμπληρώνουν οι δύο γέφυρες που ενώνουν τις όχθες του χειμάρρου, εκ των οποίων η μια εξυπηρετεί αποκλειστικά τους πεζούς.

    Οι κάτοικοι του χωριού σήμερα αποτελούν τη γόνιμη συνύπαρξη Ποντίων προσφύγων από τη Μικρά Ασία, Σαρακατσάνων και Θρακιωτών με πλούτο παραδόσεων και εθίμων.

  • Ιστορικά στοιχεία της περιοχής

    Η Τραϊανούπολη ιδρύθηκε στις αρχές του 2ου αι. μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Τραϊανό (98 – 177 μ.Χ.), κοντά στην Εγνατία οδό, στη θέση παλαιότερου οικισμού. Ο περιτειχισμένος χώρος της πόλης βρίσκεται στην περιοχή του χωριού Λουτρός, κάτω από το λόφο του Αγίου Γεωργίου και δίπλα στις ιαματικές πηγές. Από το χώρο αυτόν προέρχονται αρχιτεκτονικά μέλη, άφθονο οικοδομικό υλικό, επιγραφές και νομίσματα.

    Ο αυτοκράτορας Μάρκος Ούλπιος Τραϊανός (98 - 117 μ.Χ. ) έχτισε στο σημείο αυτό, στις αρχές του 2ουμ.Χ. αιώνα, ένα νέο αστικό κέντρο που συγκέντρωσε πληθυσμό από τα γύρω αγροτικά χωριά και ονομάστηκε Τραϊανούπολη προς τιμή του οικιστή του. Η ακρόπολη συμπίπτει με την κορυφή του Αγ. Γεωργίου, όπου ανακαλύφθηκε και βάθρο αγάλματος του Μ. Αυρηλίου (121 - 180 μ.Χ. ).

    Ο οικισμένος χώρος είναι τειχισμένος ενώ το νεκροταφείο εκτείνεται ανατολικά του τείχους, αν και περιλαμβάνει κυρίως μεταγενέστερους παλαιοχριστιανικούς τάφους (από τον 5ο αιώνα μ.Χ.). Προφανώς τα θερμά ιαματικά λουτρά και η άμεση επαφή με την Εγνατία Οδό έπαιξαν σοβαρό ρόλο στην επιλογή της τοποθεσίας. Η λειτουργία θεσμών όπως ο Δήμος και η Ιερά Σύγκλητος φανερώνει πως οι Ρωμαίοι σεβάστηκαν την προηγούμενη ελληνική παράδοση. Στα νομίσματα που έκοψε η ρωμαϊκή πόλη ξεχωριστή θέση κατέχει ένας τύπος που παριστάνει την ποτάμια θεότητα του Έβρου. Δυστυχώς λόγω μη συστηματικής αρχαιολογικής έρευνας σώζονται ελάχιστα ρωμαϊκά κατάλοιπα.

    Η Τραϊανούπολη υπήρξε το σημαντικότερο διοικητικό, στρατιωτικό και εκκλησιαστικό κέντρο της Θράκης. Τα τείχη της ανακατασκεύασε ο Ιουστιανός Α’ και 1076 ανακηρύχθηκε σε αυτή Αυτοκράτωρ, ο Νικηφόρος Βρυέννιος. Από τις αρχές του 13ου αι. άρχισε να παρακμάζει και στα 1347 ήταν πόλη ερημωμένη.

  • Ευρήματα

    Χάνα

    Στο κέντρο του αρχαιολογικού χώρου σώζεται καμαροσκεπές κτίριο που είναι γνωστό ως «Χάνα», χρονολογείται στο β΄μισό του 14ου αιώνα και χρησίμευε ως σταθμός για τους ταξιδιώτες από και προς την Κωνσταντινούπολη και τους λουόμενους στα ιαματικά λουτρά.

    Είναι ένα μεγάλο ορθογώνιο οικοδόμημα εξωτερικών διαστάσεων 38,80 Χ 13 μ. Χαρακτηριστικά της κατασκευής του κτηρίου είναι το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοδομίας, η αμιγής και πλούσια πλινθοδομή της κάμαρας με ομοιόμορφες πλίνθους, που κατασκευάστηκαν ειδικά για το σκοπό αυτό και οι προσεγμένες λιθοκατασκεύες των εσωτερικών τόξων και του θυρώματος.

    Τεκκές Ισικλάρ ή Νεφές μπαμπά

    Το 1668 ο Τούρκος περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή περιγράφει τον τεκκέ του Ισικλάρ ή Νεφές Μπαμπά που υπήρχε στο ύψωμα του Αγ. Γεωργίου. Πιθανώς χτίστηκε γύρω στα 1361 και όπως αναφέρει ο περιηγητής ήταν ο πυρήνας μια δραστήριας μονής του δερβίσικου τάγματος των Μπεκτασήδων με 40 ή 50 μυστικιστές. Η μονή φιλοξενούσε πλήθος επισκεπτών και πτωχών ενώ ένα από τα αξιοθέατά της ήταν κάποιος παλιός μύλος, που παρά τα χρόνια δεν είχε υποστεί φθορές.

    Σήμερα παραμένουν μόνο τα χαλάσματα του τεκκέ και μια πηγή της οποίας τα νερά οι μουσουλμάνοι εξακολουθούν να τα θεωρούν ιερά. Στο σημείο αυτό ορθώνεται πλέον πέτρινο εξωκλήσι, στο όνομα των Αγ. Γεωργίου, απ’ όπου και το τοπωνύμιο, και Αγ. Κωνσταντίνου. Την ίδια κορυφή, περιγράφει το 1836 – 1848 και ο Γάλλος γεωλόγος Αουγκούστε Βικουσνέλ (Auguste Viquesnel), ο οποίος όμως παρατηρεί και δύο ερειπωμένες ιαματικές πηγές.

    Το συγκρότημα αποτελούνταν από θερινή και χειμερινή πλατεία, ξενώνες, μαγειρείο, στάβλους, μιχράπ και το μαυσωλείο του Νεφές Σουλτάν, ιδρυτή του τεκκέ. Στην μονή ζούσαν πενήντα ξυπόλητοι, μορφωμένοι και λιτοδίαιτοι δερβίσηδες που υπηρετούσαν χωρίς διάκριση τους επισκέπτες και τους περίοικους.

  • Tα Λουτρά ως τουριστικός προορισμός

    Ιαματικά Λουτρά

    Οι ιαματικές πηγές της Τραϊανούπολης θεωρούνται μεγάλης ιαματικής αξίας. Τα νερά τους είναι κατάλληλα για ποσιθεραπεία και λουτροθεραπεία.

    Παρεκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Γεωργίου

    Στην κορυφή του λόφου του Αγίου Κων/νου στον οικισμό Λουτρού όπου τοποθετείται η ακρόπολη της Τραϊανούπολης βρίσκεται το παρεκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Γεωργίου. Η θέα είναι μοναδική από την κορυφή του λόφου, καθώς διακρίνονται η Αίνος, η Ίμβρος, η Σαμοθράκη, το Δέλτα του Έβρου. Την ημέρα της εορτής του Αγίου Γεωργίου οι κάτοικοι της περιοχής ανηφορίζουν στον λόφο νωρίς το πρωί, εκκλησιάζονται και αρκετοί προσφέρουν φαγητό (κουρμπάνη). Ο τόπος αποτελεί προσκύνημα και για τους Μπεχτασήδες μουσουλμάνους. Είναι δε χαρακτηριστικά τα ρούχα και τα μικρά κομμάτια από ύφασμα που κρεμούν για τη θεραπεία ασθενών όπως πιστεύεται στα διπλανά δέντρα.

    Το Μαρτύριο της Αγίας Γλυκερίας του ΄Εβρου

    Ήδη από τα πρώτα χρόνια της ζωής της πόλης εμφανίζεται δυναμική χριστιανική κοινότητα, όπως αποδεικνύει και το μαρτύριο της Αγ. Γλυκερίας στα 161 μ.Χ. Η Γλυκερία που γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη και είχε ρωμαϊκή αρχοντική καταγωγή ασπάστηκε το χριστιανισμό. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διασώζουν οι βιογράφοι της, αρνήθηκε να θυσιάσει στο Δια και με την προσευχή συνέτριψε το άγαλμα του αρχαίου θεού. Η Αγία τιμωρήθηκε στην Τραϊανούπολη σταδιακά με λιθοβολισμό, φυλάκιση, κρέμασμα από τα μαλλιά, γδάρσιμο της κεφαλής και στέρηση τροφής. Ωστόσο οι διώκτες της δεν κατάφεραν να τη θανατώσουν γιατί την προστάτευε η θεϊκή δύναμη. Έπειτα μεταφέρθηκε στην Ηράκλεια, όπου την έριξαν στη φωτιά, της έγδαραν πάλι το κεφάλι και τελικά την πέταξαν στα λιοντάρια. Στη μνήμη της (γιορτάζει στις 13 Μαΐου) ανεγέρθηκε το 1966 μεγαλοπρεπής ναός δίπλα στα κτιριακά συγκροτήματα των ιαματικών πηγών.

    Κέντρο Πληροφόρησης Δέλτα του Έβρου

    Στην είσοδο του χωριού συναντά κανείς το Κέντρο Πληροφόρησης Δέλτα του Έβρου. Το κέντρο έχει σκοπό την προώθηση της προστασίας της φύσης στην περιοχή, την οικοτουριστική της ανάδειξη, καθώς και την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των αρχών και του κοινού για την οικολογική αξία του Δέλτα του Έβρου. Περισσότερες πληροφορίες για το Κέντρο Πληροφόρησης Δέλτα του Έβρου στην ιστοσελίδα www.evros-delta.gr

    Χώρος Αναψυχής Προφήτη Ηλία

    Αιωνόβια πλατάνια , πεντακάθαρα τρεχούμενα νερά και το γραφικό ξωκλήσι συνθέτουν την εικόνα στο δασικό χώρο αναψυχής του Προφήτη Ηλία στα Λουτρά. Ο χώρος αναψυχής αποτελεί πόλο έλξης των επισκεπτών όλο το χρόνο και ιδιαιτέρως την Πρωτομαγιά. Ο χώρος αναψυχής διαθέτει γήπεδο, παιδικές χαρές , ξύλινες κατασκευές και πέτρινες ψησταριές.

  • Πολιτισμός - Σύλλογοι

    Ο Πολιτιστικός Επιμορφωτικός Σύλλογος Λουτρού στεγάζεται στο κτήριο της παλαιάς Κοινότητας του Λουτρού, ένα παραδοσιακό πετρόκτιστο διώροφο οίκημα. Στο χώρο αυτό, ο Σύλλογος διατηρεί τις μνήμες τις παράδοσης ζωντανές, καθώς εκθέτει στον επισκέπτη μια λαογραφική συλλογή χρηστικών αντικειμένων , εργαλεία που χρησιμοποιούνταν σε γεωργικές εργασίες και επαγγέλματα που έχουν σήμερα εκλείψει.

    Ο Σύλλογος αναλαμβάνει κάθε χρόνο τη διοργάνωση των τελετών εορτασμού των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στις 21 Μαΐου και κάθε καλοκαίρι μετά τις 15 Αυγούστου οργανώνεται λαϊκό γλέντι με παραδοσιακά χορευτικά και φαγητό στην πλατεία του χωριού.

    Περισσότερες πληροφορίες για τις δράσεις του Συλλόγου μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα: www.pesloutros.gr

  • Κλίμα

    Το κλίμα του οικισμού είναι μεσογειακό, οι χειμώνες είναι ψυχροί ενώ οι βροχοπτώσεις και οι χιονοπτώσεις είναι αρκετά συχνές.

ΕκτύπωσηΗλεκτρονικό ταχυδρομείο